Als klein meisje dacht ik altijd dat oliebollen “walliekoeken” heetten. Bedacht door iemand die Wallie heet. Bleek later dat ‘wallie’ de Bolswarders is voor ‘olie’ (of in correct Fries: oalje, ‘oewalje’) en dat bollen dus veranderd waren in koeken. Hier thuis is het weer tijd voor het traditionele oliebollenbakken, ik heb er nog geen van gehad maar het ruikt erg goed in ieder geval. Een paar actiefoto’s:
Walliekoeken bakken december 31, 2008
vorige week: Berber koorts en zwaar verkouden december 24, 2008
Vorige week donderdag was mijn laatste werkdag voor de Kerstvakantie. Ik was nog druk aan het schrijven aan een stuk over de Rookvrije Horeca en dat was mijn laatste deadline voor dit jaar. De stemmingen over de moties en amendementen van Lutz Jacobi waar ik druk mee bezig was geweest zat er aan te komen en het spande er om of ons ommetjes-plan het zou gaan halen. Midden in die drukte ging de telefoon. Ik zag in het scherm: kinderdagverblijf… oi, niet nu! Berber had koorts, was hangerig en niet echt lekker in haar vel. Dus mijn laatste werkdag kwam tot en abrupt einde en ik moest haar ophalen. De dinsdag ervoor was ik ook al gebeld, maar dat was om vijf uur ’s middags en omdat ik ’s avonds moest blijven was toen Hedzer degene die Berber op mocht halen.
In ieder geval, Berber heeft wat gekwakkeld de afgelopen dagen. De laatste twee dagen was ze weer fit, maar op het moment dat ik dit typ is ze wederom niet lekker helaas… hopelijk slaapt ze nu lekker bij. Afgelopen donderdag werd ze om een uur of elf ’s avonds ineens wakker, en moest ze tegen ons aan liggen, dus mocht ze mee naar beneden. Daar voelde ze zich op een bepaald moment weer vrij goed, en ging ze aan de wandel in de slaapzak…
groei december 24, 2008
Op 5 december was het ook weer tijd voor een controle op het consultatiebureau voor Berber. De afspraak was zo dicht mogelijk tegen lunchtijd aan, zodat Hedz eventueel ook mee zou kunnen komen. Helaas was de mogelijkheid het dichtste bij de lunchpauze al om kwart over elf, dus Hedzer kon niet mee. Helaas zat Berber in die week in een beetje dwarse periode. Nu achteraf, weten we dat ze vlak daarvoor niet helemaal fit was door een buikgriepvirusje waardoor allemaal kindjes op de creche behoorlijk ziek waren en Berber een klein beetje, en dat ze in de weken daarna een verkoudheid/griepje met koorts zou krijgen. Dus ze zat waarschijnlijk niet lekker in haar vel.
Kortom, Berber had eigenlijk moeten slapen na haar ontbijt zodat we om elf uur naar het consultatiebureau konden gaan. Ze vragen je altijd om op tijd te zijn in verband met wegen, maar aangezien we daar altijd hebben moeten wachten, doen we dat niet meer en komen we op het moment dat de afspraak is of een of twee minuten eerder. Maar ze wilde niet slapen, om tien uur dus weer uit het bedje, groot drama om de luier aan te krijgen, broek, schoentjes… het moment dat het aan was werd het door Berber weer uitgetrokken. Beneden gekomen moest de jas aan, muts op, sjaal om… probeer dat maar eens met een meisje dat haar hele lijfje stijf in een boch houdt. Terwijl de klok doortikt en je weet dat je weg moet… Vervolgens wilde ze natuurlijk ook niet in de buggy. Uiteindelijk gelukt, eindelijk onderweg. Gelukkig is het maar een kleine tien minuten lopen hiervandaan. Halverwege trok ze de schoenen en sokken uit, en nadat ik ze aangedaan had werden ze gelijk weer uitgedaan. Oftewel, het laatste stukje heb ik met een meisje met blote voeten in de buggy rondgewandeld…
Maar, ik was op tijd op het consultatiebureau. En er waren nog een aantal mensen voor ons, dus het duurde nog eventjes voordat Berber gewogen mocht worden. Dat eventjes duurde en duurde. En ze is natuurlijk wel eventjes te vermaken, maar ze weet ook dat het een plek is waar niet altijd even leuke dingen gebeuren. Bovendien is er ook niet heel veel speelgoed, en had ik geen boekjes meegenomen want geen rekening gehouden met een lange wachttijd.
Uiteindelijk werden we om 12.35 uur pas geholpen, terwijl we de afspraak hadden om 11.15 uur. Daar zit je dan met je dochter van anderhalf die niet haar ochtendslaapje heeft gehad, die niet een fruithap wilde, die boos haar boterham wegschoof toen ze de helft op had… Binnen bij de arts ging het redelijk snel gelukkig. Berber moest een blokje vastpakken en op een torentje van twee blokjes zetten, maar ging daarna vrolijk verder met de overige blokjes die er lagen. Ze was dan wel moe en sjagrijnig, maar niet te beroerd om haar goede fijne motoriek te showen. Ook had ze net op tijd (twee weken eerder) besloten los te gaan lopen, dus ook dat kon ze mooi laten zien. Ze snapte een opdracht die uit twee zinnen bestond en voerde ook die weer heel gebalanceerd en op de goede manier uit. Daarna vond Berber het wel mooi geweest. Ik moest nog even kort met de arts spreken, want er was ondergewicht geconstateerd bij onze Pukkie. Niet heel ernstig, maar nadat ik uitlegde dat ze net ziek was geweest en dat ze nog steeds een hele goede eter is (2 boterhammen voor het ontbijt, 2 of 3 boterhammen voor de lunch, 2 stuks fruit, koekje, rozijntjes, warm eten, beker yoghurt is wat ze meestal op een dag eet) en de arts zei dat het allemaal wel in verhouding was bij Berber, mochten we gelukkig naar huis.
Toen de dame van de afspraken bij het maken van de nieuwe afspraak ons bedankte voor ons geduld, moest ik heel, heel erg mijn best doen om vooral te blijven lachen en niets te zeggen. Een huilende Berber was ook al veelzeggend, die was het goed zat.
Ik heb de dag er op nog een poging gedaan om te klagen bij Careyn, en geprobeerd de suggestie neer te leggen dat als ze zo uitlopen, het misschien een idee is dat de ouders thuis gebeld worden dat ze wat later van huis kunnen vertrekken… Maar ik word van het kastje naar de muur doorverbonden en de verbinding verbreekt automatisch daar als je langer dan drie minuten in de wacht staat. De mail die ik gestuurd heb en die volgens het formulier binnen 24 uur beantwoord zou worden is ook nog niet beantwoord.
Om af te sluiten nog even de grafiekjes. Ik gebruik de grafieken van de WHO, die zijn het meest recent en zij hebben een vrij grote populatie, wereldwijd, met kindjes die borstvoeding kregen, gebruikt. Dit is een andere dan de verouderde van het consultatiebureau, die hebben een grafiek die werkt met verhoudingen en die gebaseerd op grotendeels flesgevoede kindjes. Daarom zie je dat Berber haar gewicht en lengte hier dus wel goed zijn. Gelukkig zit bij ons op het consultatiebureau een arts die verder kijkt dan de grafieken in het dossier en ook even het kindje er bij in ogenschouw neemt, maar toch.
Ruimte december 23, 2008
Sinterklaas hebben we dit jaar niet in het weekend zelf gevierd, maar een week later omdat dat beter uitkwam met de roosters en werkzaamheden van de diverse familieleden. Het idee was dat ook voor mij de drukke tijd zo’n beetje voorbij was in het weekend van 12/13/14 december maar dat ging (zoals altijd in de periode voor het Kerstreces) natuurlijk toch weer 100 keer anders en het is tot de laatste dag aan toe vliegende druk geweest. Maar we hadden niet alleen werkdrukte maar ook gezellige en sociale drukte, en dat is natuurlijk niet van het vervelende soort!
In het weekend van 5/6/7 december kwamen Hedz en ik tot de conclusie dat we Berber de afgelopen weken helemaal niet in de box gezet hadden. Omdat zo’n box toch een aardige ruimtevreter is was het besluit om het ding dan ook gelijk maar te demonteren en op zolder te zetten snel genomen. Dezelfde avond waren we bij buren op verjaardag en vroeg één van de buren ons of we voor Berber al een set van stoeltjes en tafeltje hadden. Die hadden we nog niet, en hij had het over nu zijn dochter te groot geworden was voor deze meubeltjes. Dus, box er uit en de volgende dag gelijk al weer iets anders de woonkamer in… Maar, ze heeft er wel enorm veel plezier van, want ze kan nu haar grote hobby makkelijker uitoefenen: kleuren!
Dans meisje dans! december 23, 2008
Uit de archieven… dat valt wel een beetje mee maar toch lijkt het al weer een hele poos terug. Het onderstaande filmpje is van vrijdag 5 december. Op vrijdagochtend kijken we altijd naar de Teletubbies, omdat die op een heel handig tijdstip uitgezonden worden, namelijk precies nadat Berber de fruithap op heeft.
Als je denkt dat Berber stil zit, dan heb je het mis. De Teletubbies zijn bij uitstek om bij te bewegen. Je kunt hier een klein beetje zien hoe ze danst, maar dat is lastig vast te leggen op film. Ga er maar van uit dat als Berber een liedje hoort dat ze mooi vindt, ze opspringt en gaat zwaaien met de armen en van links naar rechts hupst. Dat is zo’n beetje haar vaste dansje.
even flauw… december 23, 2008
Toen vorige week op het werk een mailtje binnenkwam van mijn hoofd of iedereen toch wel de voicemail aan wilde zetten en de out of office reply aan, als we met Kerstreces gingen moest ik wel even denken aan dit flauwe grapje:
1. I am currently out of the office at a job interview and will reply to you if I fail to get the position.
Please be prepared for my mood.
2. You are receiving this automatic notification because I am out of the office.
If I was in, chances are you wouldn’t have received anything at all.
3. Sorry to have missed you,
But I’m at the doctor’s having my brain and heart removed so I can be promoted to our management team.
4. I will be unable to delete all the emails you send me until I return from vacation.
Please be patient, and your mail will be deleted in the order it was received.
5. Thank you for your email.
Your credit card has been charged $5.99 for the first 10 words and $1.99 for each additional word in your message.
6. The email server is unable to verify your server connection.
Your message has not been delivered. Please restart your computer and try sending again.
7. Thank you for your message, which has been added to a queuing system.
You are currently in 352nd place, and can expect to receive a reply in approximately 19 weeks.
8. Hi, I’m thinking about what you’ve just sent me.
Please wait by your PC for my response.
9. I’ve run away to join a different circus.
10. I will be out of the office for the next two weeks for medical reasons.
When I return, please refer to me as ‘Kate’ instead of Dave.
binnenkort… december 22, 2008
Zo vlak voor de Kerst is de drukste periode op het werk. Daarbij opgeteld een Berber die verkouden/ziekjes/tandjes kreeg en ons een periode maar een paar uur per nacht heeft laten slapen, wij zelf niet al te fit… Er bleef niet veel tijd over om te bloggen.Wel heb ik natuurlijk foto’s en filmpjes gemaakt, die hebben jullie zeker nog te goed. In de loop van deze week zal ik het hier wel weer een beetje up to date maken.
Het is nu Kerstreces, dus Berber en ik zijn al lekker thuis en vanaf donderdag heeft ook Hedzer lekker lang vrij. We gaan lekker uitrusten en bijtanken, en verder bijna helemaal niks… heerlijk, na zulke drukke maanden!
Blogged with the Flock Browser
In memoriam december 3, 2008
vanochtend kwam dan toch dat bericht, waarvan we wisten dat het er aan zat te komen maar toch. Via Lutz Jacobi (een van de Kamerleden waar ik voor werk) kreeg ik onderstaand gedicht, dat het goed weergeeft.
Het rode vaandel volgen wij
al huilt het friese land
en komt de slag niet onverwacht
te vroeg, te veel, te hard
Toonbeeld van onverzettelijkheid
geknakt, maar niet gebroken
zij gaf en geeft de mensen vuur
en kracht om door te gaan
Een beetje trots ben ik toch wel
op die sterke rode vrouw
die Friesland zelfbewust laat zijn
het land, de hare maakt
Die rood en mensen telkens bindt
door visie, kleur en durf
wij zullen doorgaan in haar spoor
zo trots, zo sterk, zo fier
Het werk, niet klaar, wordt afgemaakt
wees daar van overtuigd
het rode vaandel volgen wij
die weg zullen we gaan
Anita, ’t is te vroeg, te veel, te hard
(Wietze de Haan)
