Grip op groen: geen chemische onkruidbestrijding

De gemeenteraad besprak de Nota Grip op Groen. Mijn inbreng ging over zorgen over achterstallig onderhoud en over stoppen met chemische onkruidbestrijding: dat is beter voor het milieu, onze gezondheid en de bijen. Er moet op groenonderhoud bezuinigd worden, maar dit moet niet ten koste van de leefbaarheid, veiligheid en kwaliteit gaan. In tijden van bezuiniging moeten we goed kijken waar het een tandje minder kan en zeker bij groenonderhoud kun je besparen. Echter: er staat in de bijlage ook een risico gesignaleerd dat minder onderhoud uiteindelijk kan leiden tot hogere restauratiekosten of eerder moeten vervangen. De wethouder vergeleek het … Lees verder Grip op groen: geen chemische onkruidbestrijding

BSO

We hadden weer eens mail van de BSO (buitenschoolse opvang). De laatste tijd gaat het dan vaak om een pedagogisch medewerker die vertrekt. En inderdaad. Wéér een juf die de BSO zal gaan verlaten. Wéér een juf waar mijn dochter aan gehecht is. Een juf die weet dat het onbeperkt fruit eten voor onze dochter geen goed idee is (want met een buik vol banaan kun je niet meer warm eten). Een juf die weet waar onze dochter blij van wordt en die haar kan troosten als ze verdrietig is. De juf gaat weg omdat haar contract niet verlengd kan worden. Net zoals … Lees verder BSO

Stop(licht) de voedselverspilling

Soms kun je er niks aan doen en ben je in je vrije tijd nòg met je werk bezig. Ineens gaan dingen je opvallen waar je eerder nog niet zo over nadacht. Dat had ik vrijdagmiddag onder het boodschappen doen. Donderdag had ik bij het rondetafelgesprek in de Tweede Kamer over verduurzaming van de voedselproductie een heel aantal cijfers voorbij horen komen over voedselverspilling. De overheid wil 20% minder verspilling ten opzichte van 2009. In 2011 gooiden we 89-210 kilogram per hoofd van de bevolking aan voedsel weg. Dat is meer dan in 2009 dus we gaan de verkeerde kant … Lees verder Stop(licht) de voedselverspilling

Rijk

We lopen tussen de middag terug van school, mijn zesjarige dochter en ik. Achter ons luid gepraat, het zijn de Chinese opa en zijn kleinkinderen die hier in de buurt wonen. “mem?” “Spreken zij een andere taal?”. Ik zeg “ja, dat is Chinees wat je hoort”. “Oh” zegt ze. “Dan zullen ze wel heel rijk zijn.”. Ik vraag “hoezo?”. “Nou, ze komen toch uit een heel ver land? Om hier heen te reizen moet je veel centjes betalen toch?”. Ik lach en vraag haar wat zij denkt wat rijk eigenlijk is. “Nou, als je veel geld hebt. Twintig euro. Want … Lees verder Rijk

Onze gemeente in 2040 één groot feest?

Bij de presentatie van de structuurvisie kregen we een kaartje met daarop het woord ‘uitnodiging’. Maar iedereen die wel eens een feest georganiseerd heeft, weet dat alleen kaartjes opsturen niet voldoende is, meestal wil de gastheer of -vrouw dat je even laat weten dat je komt. RSVP. En blijven de aanmeldingen achter bij je verwachting, dan onderneem je actie. Je zorgt dat de gangmaker van elk feest ook op jouw feest komt en je laat dat weten, je belt iedereen die niet van zich heeft laten horen nog een keer op: ‘kom je, ik reken op je!’. Zo’n actieve houding … Lees verder Onze gemeente in 2040 één groot feest?

Ploeteren, zwoegen en een glimlach

Zo. Dochter naar school gebracht, snel naar huis gefietst. Hardloopkleding aan. Het eeuwige twijfeldilemma van dit jaargetijde: wat is optimaal. Te warm of te koud is soms maar één laagje verschil. Nu al tijd voor mijn langemouwenshirt? Nee. Ik ben nog niet toe aan afscheid van de zomer, ik ga in mijn in zomerhardloopoutfit. Ik heb last van een zware verkoudheid, maar geen last van mijn longen, dus besluit het er op te wagen. Het is ploeteren, de eerste anderhalve kilometer. Daarna ben ik ingelopen, maar ook het dorp uitgelopen: Dat is zo ongeveer waar je villawijk ’s Gravenhout uitloopt … Lees verder Ploeteren, zwoegen en een glimlach

Met onwillige honden…

 muzieksleutelblog, eerder verschenen op pijnackernootdorp.pvda.nl

Het College heeft mooie ambities en doelen geformuleerd in de eerste Visie op Cultuur. Cultuur is nodig om doelen te halen op bijvoorbeeld sociaal vlak, de levendigheid van de kernen en inrichting van de openbare ruimte. Maar de gemeente gaat deze doelen niet zelf halen: dat moet ‘het veld’ doen. Waar het mij aan doet denken is dat de wethouders  een componisten  van een muziekstuk zijn zonder rekening te houden met de uitvoerbaarheid van het stuk. Lees verder “Met onwillige honden…”